آخر خط..

هروقت دوستی احتیاج به کمک داشته باشه دریغ نمیکنم؛‌تا جایی که شرایطش برام مقدور باشه کوتاهی نمیکنم؛ حالا هرچی باشه.

 

ولی نوبت خودم که میشه دستم از همه عالم و آدم کوتاه میشه.

خودم می مونم و خودم! هیشکی درکم نمیکنه چه برسه به کمک..

جدیدا انقدر احساس ضعف و ناامیدی میکنم که....(؟؟؟)

انقدر این حس قوی شده که دیگه هیچ عکس العملی نمیتونم بهش نشون بدم.(!!)

 

 

خدایا انرژی ندارم دیگه!

چقدر سخت شده همه چیز! ناراحت

 

 

_______________________________

* افسرده شدم، در مرز جنونم. ابله

 

 

 

/ 3 نظر / 25 بازدید
هومن معین

منم: تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم[شرمنده] این کامنت هیج ارزشی ندارد جز اینکه ابراز وجود بود[نیشخند]

محمود

و آنگاه که فردین باز میگردد .............:دی بعدا نظر مفصلی میدهم ... گنجیشک باشید - محمود